زنی که پله ها را می شمارد

در کتاب زنی که پله ها را می شمارد رفاه و عیش و عشرت زنان ثروتمند عرب همواره ملازم فقر و رنج و سختی‌های اقوام دیگر، به ویژه سیاه‌پوستان آفریقایی بوده است که برای زنده ماندن به این سرزمین‌های ثروتمند کوچ کرده‌اند. پیوند بین زنان مرفه عرب و این کارگران و بردگان امروزی دغدغه اصلی این رمان است. هدی حمد روح و روان شخصیت های داستان و ذهن آنان را حتی در نقاشی ها و رویاهایشان می‌کاود تا بتواند تصویری هر چه حقیقی تر از این دو قشر و تضادها و درگیری‌هایشان بسازد.

• بخشی از متن رمان زنی که پله ها را می شمارد : حاج خانم موضی به یکی از زن‌ها پول داد که به من زبان عربی یاد بدهد تا بتوانم قـرآن بخـوانم. کمی خـواندن و نوشتن به زبـان عـربـی یـاد گـرفتـم. چهار قل و آیه الکرسی را حفظ کردم اما معنایشان را درست متوجه نمی‌شوم. روزها قرآن و زبان عربی یاد می‌گیرم و شب‌ها میان دستان مریم مقدس گریه می‌کنم. گیجم و نمی‌توانم خودم را از آنچه به آن گرفتار شده‌ام، خلاص کنم.